มาจะกล่าวบทไปวันนี้น้ำแข็งใสอัพบล๊อกนะคะ กร๊ากกกก ~
เรื่องก็มีอยู่ว่า ... คุณภรรยาของฮิซาจัง ชวนแฟนทัจจี้
และน้องสาวชินไปเที่ยวทะเล ....
ด้วยความลังเลไม่น้อยเลยทำให้ตกลงไปกัน (?!?)
ไม่คิดว่าจะตัดสินใจกันไวปานจรวดอย่างนี้ แต่ก็ตกลงไปจริง ๆ
.
.
.
เวลา 10 โมงกว่า ๆ แฟนทัจจี้และน้องสาวชินก็ไปเจอกันที่โตโยต้า (ที่เดิม?)
หลังจากที่แฟนทัจจี้ไปรับทัจจี้มาเรียบร้อย แล้วเราก็ตกลงกันว่าจะเดินไปทะเล (จะดี?)
ไม่ใช่ .. ตกลงกันเคลื่อนทัพไปพัทยากัน
นั่งรถไฟฟ้าไปลงเอกมัย .. พอลงจากรถไฟฟ้าปุ๊ป
ด้วยความหน้าตาดี เลยมีชายคนนึงเดินเข้ามา "ไปไหน ? "
สองป้าหลานอึ้งแตก .. เงียบคะไม่มีคนพูด ยังกะนัดกันเป็นใบ้ ... ??
เขาเลยถามอีก " ไปไหนครับ " ... สองป้าหลานมองหน้ากัน .. " ไปพัทยา "
ขึ้นรถเลย ๆ (ชี้ไปที่รถ) ... แล้วสองคนก็เดินขึ้นอย่างว่าง่าย
พระเจ้า ... คนในรถเยอะมาก .. มีเราสองคน เกรงจะโดนหลอกไปขายมาเลย์ยิ่งนัก
แต่สักพักก็เริ่มมีคนขึ้นมาเรื่อย ๆ จนเกือบเต็ม ...
นั่งรถไปเงียบไป .. น้องสาวชินเป็นเด็กเรียบร้อยคะ พูดมากไปตลอดทาง
ชวนคุณคิราระจ๋อได้ตลอด เรื่องก็เรื่องเดิม ๆ
(พูดแล้วพูดอีก บ้าหรือบ้าเนี้ย -*-)
เออลืมบอกบนรถเค้าเปิดหนังดูด้วยนะ
ตลกดี .. แค่เด็กหายไปนึงคน เป็นเรื่องได้ขนาดนั้น สุโก๊ยยยย เน่ะ ... ฮ่า ๆ
เมาส์ไปตลอดทาง พอสักพักเริ่มรู้สึกว่าเข้าตัวเมือง
แฟนทัจจี้กะน้องสาวชินเริ่มใจคอไม่ดี ...
มันอยู่ตรงไหนหว่า ไอ้เฉลิมกรุง เอ๊ย เฉลิมไทยที่ว่า
น้องสาวชินเลยผลักให้แฟนทัจจี้ถามว่ามันอยู่ตรงไหน ลงยังไง ทำไม บลา ๆ
แล้วไอ้คนเก็บตังก็บอกว่าตรงนี้ (ชี้ไปที่ตึก ๆ นั้น)
สองป้าหลานเลยลง ... ลืมบอก (อีกแล้ว?) บนรถตอนนั้นเปิดเพลงที่กำลังอยากฟังพอดี
หัวไหล่ตูด ... อดฟังเลย ลงมาซะก่อน แต่ก่อนหน้านี้มีไฟเออร์ของบุดาเบสเว่อร์ชั่นตีฉิ่ง (ฮา)
เพราะแปลก ๆ ดี ... อยากให้ลีดทำมั้ง (จะดี) ป๋าตีฉิ่งน่ารักจะตาย (ฮา)
.
.
เมื่อลงมาจากรถ ป้าหลานก็เดินหาร้านรองเท้า วนไปวนมา เวียนหัวไปหมด
เดชะบุญ .. แฟนฮิซาโทรมาพอดี เลยได้พบกัน (อิโมอากิระสะใจ)
แล้วแฟนฮิซาก็พาเดิน เวียนวนในทางคด เพื่อไปหาอะไรกิน
เป้าหมายคือแมค ... แต่เดินเท่าไหร่ก็เหมือนจะไม่ถึงสักที ... ฮา ๆ
จนในที่สุด .... ก็เห็นป้านแมคอยู่ไกล ๆ โน่น ... ด้วยความหิวมากมาย
ทุกคนเลยพร้อมใจกันสั่งเบอร์เกอร์ 19 บาทกิน (ความคิดสร้างสรรค์กันมาก ๆ ฮา ๆ)
มื้อนี้แฟนทัจจี้เลี้ยงโค้ก และ เฟรนฟาย ใจดีจริง ๆ
กินอิ่มก็นั่งรถไปทะเลกัน ระหว่างทางก็เงียบมาก เมาส์แตกแหลกราน
ทำเหมือนไม่เคยเจอกันมาสักสิบชาติ ... พูดกันได้เรื่อย
เมาส์โน่นนี่ นินทาแฟน นินทาสามี ฮ่า ๆ (ช่างกล้า ?)
จนรถขับมาถึงร้านน้องป๋วย ... แล้วเลี้ยวเลยไป (-*-) ถึงได้ลงเดินและไปทะเลกัน
.
.
เมื่อมาถึงทะเลทุกคนพร้อมใจกันถอดรองเท้าวางไว้ ...
และเดินตอกแต๊กลงทะเลกัน
สิ่งแรกที่ทำเมื่อมาถึง คือสลักรักบนพื้นทราย (กร๊ากกก)
แฟนฮิซาลงทุนมากลงไปนอนกะพื้นทราย กลิ้งไปบนชื่อสามี ฮ่า ๆ
แล้วเราสามก็ถ่ายรูปเล่นกันมากมาย แต่ได้ข่าวว่าเจ้าของกล้องไม่ค่อยได้ถ่าย (อากิระสะใจ)
เล่นกันจนเหนื่อยหอบ ก็เดินมาที่รองเท้าสวย ๆ สามคู่
ด้วยความที่รองเท้าทั้งใหม่ และราคาแพงจึงไม่มีคนสนใจ และคิดจะขโมย (ดีจริง ๆ)
.
.
เดินขึ้นมาบนหาดที่มีของขาย ... ด้วยความร้อน + ความกระหาย
จึงตกลงกันว่าจะซื้อน้ำมะพร้าวมาล้างหน้า ... มองไปมองมา อ่ะร้านลุงเนี้ยล่ะ
ขอบอกว่าน้ำมะพร้าวร้านลุงนี่มันช่างอร่อยจับจิต ตรึงตรา ในหัวจิตหัวใจมาก
หอม หวาน อร่อย น้ำตาไหลพราก (เว่อร์) ... ยังกะใส่ยา หรือฉีดยาเข้าไปแน่ะ
อร่อยสุดบรรยาย พูดแล้วก็อยากกินอีก .. (กลืนน้ำลาย)
นั่งกินมะพร้าวกันไปสักพักก้หันไปเจอกุ้งเผา ... อยากกินเนอะ
สามคนมองหน้ากัน ... หึหึ กุ้งเผา ๆ ๆ ๆ ๆ แล้วสุดท้ายป้าคิกะหลานซาโน๊ะ
ก็เดินไปหาร้านที่เจ้าของอารมณ์เสีย เพื่อจะได้คิดราคากุ้งผิด ๆ ให้ (ฮา ๆ)
เสร็จมาได้กุ้งราคาถูกมากิน เย่ ... (อากิระสะใจ)
มองหาทำเล และก็ไปเจอที่วางใกล้ ๆ รังมด ... สามคนพร้อมใจกันนั่งตรงนั้น
แล้วก็โซยกุ้งกินกัน ... แฟนฮิซากินแต่หัวกุ้ง (ลิงไม่นะ)
อิน้องสาวชินด้วยความอยากรู้เลยคิดจะกินมั้ง ...
แต่กระแดะกินไม่เป็น แล้วยังกระแดะหนักกลัวตากุ้ง -*-
เลยทำให้กินลำบากไปนิด แต่ก็อร่อยดี ...
งานนี้ระหว่างกินมีแขกรับเชิญมาด้วย นั้นคือคุณมดแดง
เดินพร้อมใจกันยกขบวนมาต้อนรับศพคุณกุ้งที่พวกเรากินเหลือ ๆ
งานนี้ได้ข่าวว่าแฟนทัจจี้โดนกัดด้วยนิ (อากิระสะใจ)
เสร็จหมด มีแต่ซากจึงนำไปทิ้งขยะ กะจะเก็บกระดูกไปลอยอังคารแต่ลืม (จะดี)
แล้วเราสามก็เดินไปเข้าห้องน้ำชินอากิ และแวะซื้อน้ำแข็งใสชินฮิโระกินกัน
งานนี้แฟนทัจจี้ซื้อน้ำชินกินด้วย (??????)
แล้วก็เดินถ่ายรูป ๆ ทำหน้าอิโมเล่นกัน .... และก็ขึ้นรถกลับ
.
.
.
เมื่อลงจากรถสองแถว กำลงจะเดินไปขึ้นรถกลับเอกมัย
พวกเราก็ไม่ลืมที่จะให้แฟนฮิซาทำหน้าฮานามูแกะ และเต้นประกอบพีวิว ~
แถวด้วยการถ่ายภาพเป็นที่ระทึก(ขวัญ)
จากนั้นก็แยกย้ายขึ้นรถกลับบ้าน ...
วันนั้นทั้งวันหมดไปกะการเมาส์หนุ่ม ๆ และคิดลัทธิ บวกกับการเดินทาง
เป็นวันที่สนุก เหนื่อย (เมา)มัน มากมาย หลายหลาก
.
.
ปล. ให้ไปอีกรอบคงจำทางไม่ได้ ยังไงกุ๊กก็ต้องไปรับไปส่งอีกนะ
ปล2. ขอบคุณหนุ่ม ๆ ที่มีเรื่องมากมายมาให้เราได้เมาส์กันได้ตลอด
ปล3. ขอบคุณทะเล ขอบคุณกุ้งที่สละชีวิตมาให้เรากิน ขอบคุณลุงน้ำมะพร้าว (ฮา ๆ)
ปล4. รอคนเอารูปลงอีกทีนะจ๊ะ
ไปละทะเลจ๋า บาย บี บี๊ บาย ... ~
